آنان ، تشريح شريعت جاودان بوده ، لذا يك جريان خاص نمىتواند كليت و عموميت كلام معصوم عليه السلام را محدود سازد . چهار . تفكر و تدبّر در احاديث گاه توجّه به مورد صدور حديث ، باعث مىشود كه تنها از دريچهء مورد صدور ، به حديث نگريسته شود . در نتيجه ، مفهوم حديثْ محدود مىشود و اين ، موجب شكوفايى فكر و انديشه مىگردد . ب . احاديث داراى مورد صدور خاص امامان معصوم عليهم السلام ، گاه به صورت مستقيم با مردم در ارتباط بودند ، مانند گفتگوهاى عادى ، پاسخ به درخواست‌ها و شكايت‌ها ، و گاه به صورت غير مستقيم ، با مردم ارتباط برقرار مىكردند ، مانند ارسال پيام‌ها و . . . . بر اين اساس مىتوان موضوعات مورد صدور احاديث را نسبت به اين دو دسته از احاديث ( شفاهى - مكتوب ) ، تقسيم‌بندى كرد . يك . موضوعات موارد صدور احاديث شفاهى احاديث شفاهى نيز دو دسته هستند : احاديث شفاهى متقابل : يعنى بين افراد و معصوم عليه السلام ، گفتگوى دو طرفه صورت مىگرفته كه شامل سؤال‌ها ، مجادله‌ها ، درخواست‌ها ، شكايت‌ها و عرضه‌ها مىشود ؛ احاديث شفاهى واحد : يعنى به مناسبتى ، تنها معصومان عليهم السلام ، به ايراد سخن مىپرداختند ، مانند : اشاره‌ها ، جريان‌ها ، قضاوت‌ها و خطبه‌ها . احاديث شفاهى متقابل - سؤال‌ها . در بين موارد صدور احاديث الكافى ، بيشترين تعداد را سؤال‌ها دربر مىگيرند . اين سؤال‌ها ، در زمينه‌هاى مختلف و به صورت‌هاى گوناگون مطرح